سن ازدواج یک عدد ثابت برای همه نیست؛ زمانش وقتی است که دختر و پسر به رشد جسمی (بلوغ و توان جنسی)، رشد عقلی (تشخیص درست و تصمیم عقلانی نه احساسی)، رشد عاطفی (مدیریت خشم، ترس، محبت و هیجان)، رشد اجتماعی (احترام به حقوق دیگران و انجام مسئولیت‌ها) و رشد اخلاقی (صداقت، گذشت، فداکاری) رسیده باشند. این رشدها به سن شناسنامه‌ای وابسته نیست و در اقلیم‌ها، خانواده‌ها و افراد متفاوت است. بر اساس آمار، سن مناسب برای پسران حدود ۱۹ سال و برای دختران حدود ۱۶ سال است. ازدواج را نباید فقط به بهانه مسائل اقتصادی عقب انداخت؛ تأخیر آن فشار جنسی و روانی، فساد و فحشا را افزایش می‌دهد. روایات نیز ازدواج زودهنگام را مایه حفظ بخش بزرگی از دین می‌دانند.